خدایا !

كمك كن طوري زندگي كنيم كه فرشته هاي مامور ثبت گناهان ، با دفترچه هايي سپيد و خالي از

پيش ما به سوي تو بازگردند و نويسندگان خوبيها شاد و با دفترچه هايي پر ، به سمت توپركشند .

خدايا !

مي دانيم كه دير يا زود ، روزهاي اين زندگي به سر خواهد رسيد و فرصت ماندن ما در زمين

به پايان خود نزديك خواهد شد .

خدايا!

مي دانم كه ناگزير نوبت ما مي رسد تا ما را به سوي خود بخواني ، در آن هنگام آخرين نوشته

كتاب سرنوشت ما را عاقبت خير و پايان سعادتمند قرار ده .

خدايا!

كاري كن كه توبه اعمال ما توبه اي پذيرفته شده باشد ، توبه اي كه بعد از آن هيچ گناهي بر ما

ننويسند و با آن درهاي مهرباني و بخشش و رحمت تو را براي هميشه به رويمان باز كنند ، توبه

اي كه بعد از آن به خاطا و گناهي ، آبروي ما را نريزي و هيچ زشتي اي را از ما ، ميان آفريده

هايت بر ملا نكني .

خدايا !

مي دانيم كه با آن كه تو را بخواند مهربان و بخشنده اي و هركس تو را صدا بزند و از تو چيزي

بخواهد پاسخش مي دهي و از در خانه ات دست خالي بازش نمي گرداني .

 دنیا را اینگونه ساختند ......

 کسی را که دوست داری تو را دوست نمی دارد.....

 کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نمی داری ...

 اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوست دارد به رسم آیین هرگز به هم نمی رسند

 و این رنج است .

(دکتر علی شریعتی )

خدا کنه که این صحت نداشته باشه ....